İşitme sisteminin, spesifik tipte (klik, logon, tone burst) işitsel uyarana cevabı olarak ortaya çıkan noroelektrik aktivitesidir. Non-invasive bir ölçüm tekniği olması, kolay ve ucuz uygulanması değerini arttıran bir faktördür. Kullanım alanları oldukça fazladır. Bunlardan başlıcaları; (a) Kooperasyon güçlüğü olan hastalarda (bebekler, çocuklar ve zihinsel engelliler gibi) (b) Objektif işitme eşikleri hakkında bilgi edinmede, (c) Lezyon varlığı veya eliminasyonunda, veya lokalizasyonunda ayırıcı tanı olarak, (d) Organik olmayan işitme kayıplarında veya bunlardaki olası bir kaybın saptanmasında ve e) Koma evrelerinin ve beyin ölümünün değerlendirmesinde kullanılmaktadır. İşitme sisteminde yer alan ve aksiyon potansiyeli oluşturan merkezlerde (cochlea, cochlear nucleus, SOC, lateral lemniscus, inferior colliculus, medial geniculate body gibi) oluşan bu aksiyon potansiyelleri, yüzeysel elektrodlar kullanılarak kaydedilir.

Baş çevresine elektrotlar yapıştırılır ve kulağa verilen ses sonucu oluşan cevaplar kaydedilir. Özellikle yeni doğan işitme taramasında önemli bir yere sahip olan testtir. Tarama testi olan otoakustik emisyon (OAE) testinden kalan bebeklere mutlaka uygulanmalıdır.